> >Histoire de la mode – Partie III – 4/ Les années 40

Histoire de la mode – Partie III – 4/ Les années 40

Posted by    mars 10, 2021   Bijoux et Joaillerie    15 Comments
Histoire de la mode – Partie III – 4/ Les années 40
Terrible début de siècle: après une première guerre mondiale en 1914 et une crise économique en 1929, les années 40 s’ouvrent sur la Deuxième Guerre Mondiale et les atrocités nazis; elles se ferment sur la séparation de l’Allemagne et la création du bloc communiste en Europe de l’Est.
Bien sûr, comme pendant chaque période de guerre, la pénurie touche tous les produits et notament les textiles, premiers concernés par les tickets de rationnement. Certaines maisons de couture, dont Chanel, ferment leurs portent mais d’autres subsistent chichement. Il devient difficile de s’habiller, de simplement trouver du tissu.
Après l’invasion allemande, en 1941, et le partage de la France en zone libre (au sud) et zone occupée, (au nord), les Allemands ont l’intention d’installer à Berlin la haute couture parisienne. Heureusement, ce projet ne verra pas le jour!
C’est à ce moment qu’apparait la mode consistant à récupérer et détourner tout ce qui tombe sous la main: on coupe ses vêtements dans un rideau, on récupère ou on taille à sa convenance les vêtements des hommes partis se battre. Les jambes sont teintes pour imiter les bas, introuvables ou bien trop chers. Certaines vont même jusqu’à se dessiner une couture  pour accentuer le trompe-l’oeil.
Voici un petit apperçu de la silhouette du début de la décennie jusqu’à la fin de la guerre: le tissu manquant, l’aspect général reste simple. La jupe se porte juste en dessous du genou, les épaules sont carrées, les premières semelles compensées apparaissent et l’on se fabrique de petits chapeaux en forme de turban à partir de chutes de tissus.
La fin de la guerre marque le retour aux festivités, bien que les tickets de rationnement soient maintenus jusqu’en 1949. Les maisons de couture rouvrent peu à peu. La silhouette se féminise de nouveau: robes longues, capes, décolletés en U laissant apercevoir la poitrine.
Et arrive Christian Dior, avec sa collection Corolle, présentée le 12 février 1947 à Paris. Il utilise jusqu’à 20 mètres de tissu pour ses robes, alors que le rationnement, nous l’avons signalé plus haut, est toujours en place. Cela choque mais surtout conquiert toutes les femmes: comment résister à tant de féminité après l’austérité des années passées? Cette mode, si porteuse d’espoir par son oppulence, sera celle des années 50.
Différentes silhouettes des années 40 (source: bow-tiiie.blogspot.com)
Lucien Lelong 19470001Lucien Lelong 19470003
Lucien Lelong, 1947
Dior. Cette célèbre photo illustre très bien l’esprit du New Look (nom donné à la ligne Corolle par les Américains): épaules larges, poitrine en avant, taille de guèpe et jupe ample.

15 Comments

    • Avatar
      Kara
      juil. 21, 2022

      Triangle is western dictionary and by refurnishing a letter pelican now, you are
      fooling in at the fattening triangle. If you afford you inhibit to dofollow backlinks your with your abdomen, conclude so in blowing.
      This triangle, you are periodic to have a
      closer hosing on garment.

      Feel free to surf to my homepage buy backlinks

      Reply
      • Avatar
        sept. 14, 2025

Jak samodzielnie zamontować i ustawić antenę satelitarną Polsat Box i Canal+

Wiele osób szuka sposobu na odbiór popularnych platform cyfrowych, takich jak Polsat Box czy Canal+, bez konieczności płacenia wysokich rachunków za telewizję kablową czy streaming. Antena satelitarna to rozwiązanie, które pozwala cieszyć się szeroką ofertą programową w dobrej jakości. Montaż anteny satelitarnej, jej ustawienie oraz ewentualna naprawa anteny to zadania, które można wykonać samodzielnie, jeśli zna się podstawowe zasady i ma odpowiedni sprzęt. W tym artykule wyjaśniono, jak krok po kroku przeprowadzić instalację systemu satelitarnego, wybrać odpowiednie urządzenia i zadbać o ich prawidłowe działanie, aby odbierać kanały z satelity Hotbird 13°E, z którego nadają Polsat Box i Canal+. Omówiono również, jak monterzy anten CYFRA.TV mogą pomóc w trudniejszych przypadkach.

Dlaczego warto wybrać telewizję satelitarną?

Telewizja satelitarna ma wiele zalet. Po pierwsze, zapewnia dostęp do setek kanałów, w tym tych oferowanych przez platformy Polsat Box i Canal+, które nadają w wysokiej jakości obrazu, często w standardzie HD lub 4K. Po drugie, sygnał satelitarny jest odporny na przeciążenia sieci, co zdarza się w przypadku internetu w godzinach szczytu. Po trzecie, raz zamontowana antena wymaga jedynie sporadycznych napraw czy regulacji, co czyni ją ekonomicznym rozwiązaniem na długie lata. Warto jednak pamiętać, że prawidłowy montaż anteny i jej precyzyjne ustawienie anteny to podstawa stabilnego odbioru.

Co jest potrzebne do odbioru sygnału satelitarnego?

Aby odbierać kanały z satelity Hotbird 13°E, na którym działają platformy Polsat Box i Canal+, potrzebny jest odpowiedni zestaw sprzętu. Składa się on z kilku elementów, które muszą być ze sobą kompatybilne. Oto, co wchodzi w skład podstawowego zestawu:

  • Antena satelitarna – popularnie nazywana talerzem, odbiera sygnał z satelity i kieruje go do konwertera.
  • Konwerter LNB – urządzenie montowane na ramieniu anteny, które przetwarza sygnał na formę możliwą do przesłania kablem.
  • Odbiornik satelitarny – dekoder, który dekoduje sygnał i przesyła obraz oraz dźwięk do telewizora.
  • Kabel koncentryczny – łączy konwerter z dekoderem, zapewniając transmisję sygnału.
  • Złącza F – służą do połączenia kabla z konwerterem i dekoderem.
  • Uchwyt antenowy – stabilizuje antenę na maszcie lub ścianie.

Jeśli instalacja wydaje się skomplikowana, można skorzystać z usług profesjonalnych monterów anten, którzy oferują pomoc techniczną, od montażu po naprawę anteny w razie problemów.

Wybór odpowiedniej anteny satelitarnej

Antena satelitarna to podstawowy element systemu odbiorczego. W Polsce, dla odbioru satelity Hotbird 13°E, wystarczają zazwyczaj anteny offsetowe o średnicy od 70 do 90 cm. W większych miastach, takich jak Warszawa, gdzie sygnał jest mocniejszy (bo nie ma dużo drzew i lasów), sprawdzi się antena o średnicy 70-80 cm, na przykład model Corab ASC-800M lub Triax TD78.

Anteny offsetowe są popularne ze względu na swoją konstrukcję, która pozwala lepiej zbierać sygnał z satelity. Ważnym parametrem jest współczynnik zysku, który dla anteny 80 cm wynosi około 38-39 dBi w paśmie Ku (10,7-12,75 GHz). Większe anteny, takie jak Corab ASC-1000M, oferują zysk na poziomie 40-41 dBi, co poprawia stabilność odbioru. Przy wyborze anteny warto zwrócić uwagę na materiał – stalowe modele, jak Triax TD88, są tańsze, ale aluminiowe, jak Inverto Premium 80 cm, są lżejsze i bardziej odporne na korozję.

Jak wybrać konwerter LNB?

Konwerter LNB to urządzenie, które odbiera sygnał z anteny i przekształca go na niższe częstotliwości, możliwe do przesłania kablem koncentrycznym. Najpopularniejsze są konwertery uniwersalne, które obsługują pasmo Ku i obie polaryzacje (H/V). Kluczowym parametrem jest współczynnik szumów – im niższy, tym lepsza jakość sygnału. Nowoczesne modele, takie jak Inverto Black Ultra Single czy Opticum Premium Single, mają współczynnik szumów na poziomie 0,1-0,2 dB.

Jeśli planuje się odbiór sygnału dla kilku odbiorników, warto wybrać konwerter typu Quad, na przykład Opticum Quad LNB, który pozwala podłączyć do czterech dekoderów jednocześnie. Dla bardziej zaawansowanych instalacji, w których używa się przełączników DiSEqC, sprawdzi się konwerter typu Twin, jak Inverto Black Ultra Twin. Monterzy anten często polecają konwertery marki Inverto lub Opticum ze względu na ich niezawodność i łatwość montażu.

Wybór odbiornika satelitarnego

Odbiornik satelitarny, czyli dekoder, to urządzenie, które przetwarza sygnał z konwertera na obraz i dźwięk. Do odbioru kanałów Polsat Box i Canal+ potrzebny jest dekoder zgodny ze standardem DVB-S2 oraz obsługujący kodek HEVC, który zapewnia lepszą kompresję obrazu. Popularne modele to Ferguson Ariva 4K, Opticum AX150 czy Vu+ Zero 4K. Ważne, aby dekoder miał moduł CI+ do obsługi kart abonenckich, jeśli planuje się korzystanie z płatnych platform.

Przy wyborze dekodera warto sprawdzić, czy obsługuje on funkcję automatycznego wyszukiwania kanałów oraz aktualizacje oprogramowania. Niektóre modele, jak Opticum AX Lion 4K, oferują dodatkowo możliwość podłączenia do sieci LAN lub Wi-Fi, co pozwala na korzystanie z aplikacji streamingowych. W razie problemów z konfiguracją dekodera można skontaktować się z monterami anten cyfra.tv, którzy oferują pomoc w ustawieniu sprzętu.

Montaż anteny satelitarnej – krok po kroku

Montaż anteny to czynność wymagająca precyzji, ale możliwa do wykonania samodzielnie przy odpowiednim przygotowaniu. Poniżej przedstawiono szczegółowe kroki, jak prawidłowo zamontować antenę satelitarną:

  • Wybór miejsca montażu – Antenę należy umieścić w miejscu z wolnym widokiem na południowy wschód, bez przeszkód takich jak drzewa czy budynki. W Warszawie azymut dla satelity Hotbird 13°E wynosi około 190°, a kąt elewacji około 30°.
  • Zamocowanie uchwytu – Uchwyt antenowy, na przykład Corab U-2/38, należy solidnie przymocować do ściany lub masztu za pomocą kołków rozporowych lub śrub.
  • Montaż talerza – Antenę, taką jak Triax TD78, przykręca się do uchwytu, dbając o to, aby była stabilna i odporna na wiatr.
  • Instalacja konwertera – Konwerter, na przykład Inverto Black Ultra Single, montuje się w uchwycie na ramieniu anteny, zwracając uwagę na prawidłowe ustawienie kąta polaryzacji.
  • Podłączenie kabla – Kabel koncentryczny, na przykład Triax 115, łączy się z konwerterem za pomocą złącza F, takiego jak Opticum F Connector.
  • Ustawienie anteny – Za pomocą miernika sygnału, na przykład Satlink WS-6906, precyzyjnie ustawia się azymut i elewację, aby uzyskać maksymalną siłę i jakość sygnału.

Jeśli montaż anteny wydaje się zbyt skomplikowany, warto skorzystać z usług instalatorów anten, którzy mają doświadczenie w ustawianiu anten i mogą zagwarantować stabilny odbiór.

Ustawienie anteny na satelitę Hotbird 13°E

Ustawienie anteny to jeden z najważniejszych etapów instalacji. Satelita Hotbird 13°E, z którego nadają Polsat Box i Canal+, znajduje się na orbicie geostacjonarnej, co oznacza, że jego pozycja jest stała względem Ziemi. W Warszawie azymut wynosi około 190°, a elewacja 30°. W innych miejscowościach, na przykład w Legionowie, wartości te mogą się nieznacznie różnić, dlatego warto skorzystać z kalkulatora satelitarnego dostępnego w internecie.

Do precyzyjnego ustawienia anteny potrzebny jest miernik sygnału, na przykład Satlink WS-6933 lub Opticum SF-50. Miernik pokazuje parametry takie jak siła sygnału (MER) i jakość sygnału (BER). Idealne wartości to MER powyżej 12 dB i BER poniżej 10^-4. W trakcie ustawiania anteny należy powoli regulować azymut i elewację, aż miernik pokaże optymalne parametry.

Jak dbać o antenę satelitarną?

Aby antena działała bez zarzutu przez wiele lat, trzeba regularnie ją konserwować. Oto kilka praktycznych wskazówek:

  • Sprawdzanie mocowań – Regularnie kontrolować, czy uchwyt i śruby są dobrze dokręcone, szczególnie po silnych wiatrach.
  • Czyszczenie talerza – Usuwać brud, liście czy śnieg z powierzchni anteny, aby nie zakłócały odbioru.
  • Kontrola kabli – Sprawdzać stan kabla koncentrycznego i złączy F, aby uniknąć uszkodzeń czy korozji.
  • Regulacja LNB – Co jakiś czas sprawdzać, czy konwerter jest prawidłowo ustawiony w ognisku anteny.

W przypadku problemów, takich jak zanik sygnału czy pikselizacja obrazu, konieczna może być naprawa anteny. Profesjonalni monterzy anten cyfra.tv mogą szybko zdiagnozować problem i przywrócić prawidłowe działanie systemu.

Typowe problemy i ich rozwiązania

Podczas użytkowania anteny satelitarnej mogą pojawić się różne problemy. Poniżej przedstawiono najczęstsze z nich wraz z rozwiązaniami:

ProblemRozwiązanie
Brak sygnałuSprawdzić ustawienie anteny, stan kabla i złączy F. Użyć miernika sygnału do ponownego ustawienia.
Pikselizacja obrazuWyregulować konwerter LNB lub wymienić go na model o niższym współczynniku szumów, na przykład Inverto Black Ultra.
Zanik sygnału podczas deszczuRozważyć montaż większej anteny, takiej jak Corab ASC-1000M, lub sprawdzić szczelność złączy F.

Salon operatora telewizyjnego czy instalator, poradnik

Du Bout Des Doigts

Decyzja o wyborze anteny satelitarnej zwykle sprowadza się do pytania, które zadaje sobie chyba każdy, kto pierwszy raz styka się z tym tematem: jechać do salonu operatora i załatwić wszystko od ręki, czy zamówić mobilnego instalatora, który przyjedzie pod wskazany adres z pełnym wyposażeniem. W redakcji spotykamy się z obydwoma wariantami regularnie. Rozmowy z czytelnikami z Legionowa, Pruszkowa, Otwocka czy Piaseczna pokazują, że wybór wcale nie jest oczywisty i zależy od kilku praktycznych rzeczy, łatwych do przeoczenia przy lekturze folderu reklamowego.

W tym tekście wyjaśniamy krok po kroku, jak wygląda spotkanie w salonie i jak przebiega wizyta serwisu technicznego, jakie narzędzia wozi ze sobą instalator, co właściwie oznaczają liczby widoczne na ekranie miernika sygnału i na co zwrócić uwagę przy wyborze czaszy, konwertera oraz kabla.

Salon operatora – co tak naprawdę się tam dzieje

Salon sprzedaży Polsat Box lub Canal+ to miejsce, w którym najczęściej podpisuje się umowę, odbiera dekoder i ewentualnie kartę dostępu. W większości punktów można też od razu wybrać pakiet kanałów i dopytać o dodatkowe opcje, takie jak Multiroom, dodatkowy dekoder albo moduł do telewizora z gniazdem CI+. Formalności trwają zwykle od dwudziestu minut do godziny, jeśli kolejka nie jest zbyt długa. W salonie nie montuje się jednak anteny. To osobna usługa, na którą umawia się zazwyczaj termin – nierzadko odległy o kilka do kilkunastu dni, w zależności od obciążenia ekipy w danym regionie.

Wizyta salonu ma sens, jeśli chcecie obejrzeć dekodery na żywo, sprawdzić wielkość pilota, dostać wydrukowaną umowę do domu i mieć pewność, że dekoder zostanie skonfigurowany jeszcze przed wyjściem z punktu. Ma jednak też swoje ograniczenia, bo w salonie nikt nie zweryfikuje, czy w waszym konkretnym miejscu zamieszkania sygnał z satelity w ogóle dociera bez przeszkód. To okaże się dopiero w dniu montażu.

Mobilny serwis instalatorski – co oferuje

Wariant z dojazdem wygląda zupełnie inaczej. Umawiacie się telefonicznie lub przez formularz, instalator przyjeżdża w ustalonym jednogodzinnym oknie czasowym i od razu sprawdza warunki odbioru. W ciągu kilku minut ocenia, czy w kierunku południowym, z niewielkim odchyleniem na zachód, nie stoi drzewo, komin, balkon sąsiada albo nowa bryła bloku, która mogłaby zasłonić linię widzenia do satelity.

Jeśli miejsce montażu się zgadza, ekipa wyciąga z auta kompletny zestaw: antenę offsetową, konwerter, kabel koncentryczny, złącza, uchwyt, kołki, opaski zaciskowe, taśmę uszczelniającą i przede wszystkim miernik sygnału. Dopiero po zamontowaniu i precyzyjnym ustawieniu czaszy przychodzi czas na podpisanie umowy. W praktyce oznacza to, że papiery podpisujecie wtedy, kiedy na telewizorze widać już obraz i kiedy możecie sprawdzić jakość na kilku kanałach jednocześnie.

Jak przebiega wizyta krok po kroku

Standardowa procedura trwa od sześćdziesięciu do dziewięćdziesięciu minut. Pierwsze dziesięć–piętnaście minut to oględziny budynku i wybór miejsca na ścianie lub maszcie – tak, żeby w stronę satelity nie wchodziły żadne przeszkody. Następnie wiercone są otwory, montowany uchwyt (najczęściej ścienny lub kominowy) i zawieszany talerz anteny. Kolejne dwadzieścia pięć–czterdzieści minut zajmuje sam montaż czaszy, konwertera i prowadzenie kabla do wnętrza mieszkania.

Dostrojenie pozycji anteny na mierniku trwa od dziesięciu do dwudziestu minut. Instalator obraca czaszę milimetr po milimetrze, obserwując wskazania, aż znajdzie punkt, w którym jakość sygnału osiąga maksimum. Dopiero wtedy dokręca śruby na stałe, podłącza dekoder, paruje pilota i uruchamia wyszukiwanie kanałów. Ostatnie dziesięć–piętnaście minut to test wszystkich głównych stacji, podpisanie umowy i krótka instrukcja obsługi.

  • Oględziny miejsca i wybór pozycji anteny – 10–15 minut
  • Montaż uchwytu, czaszy i konwertera – 25–40 minut
  • Ułożenie kabla koncentrycznego – 5–10 minut
  • Dostrojenie anteny na mierniku – 10–20 minut
  • Podłączenie dekodera, parowanie pilota, test kanałów – 10–15 minut
  • Formalności i podpisanie umowy – około 10 minut

Co instalator wozi w bagażniku

Typowy zestaw serwisu to antena offsetowa o średnicy 80 cm – taki rozmiar jest najczęściej spotykany w domowych instalacjach, bo stanowi rozsądny kompromis między odpornością na deszcz i wiatr a łatwością montażu. W miastach, gdzie bloki stoją blisko siebie, lepszym wyborem bywa 85–90 cm. Mniejsze czasze, 60–70 cm, sprawdzają się wyłącznie przy bardzo mocnym sygnale i krótkim kablu – w przeciwnym razie każda gęstsza chmura może wywołać chwilowe przerwy w obrazie.

Do anteny dochodzi konwerter – tak zwany LNB. W domach z jednym telewizorem wystarczy wersja Single, z dwoma odbiornikami albo jednym dekoderem z nagrywaniem – Twin. Quad, z czterema wyjściami, to standard w domach, gdzie każdy domownik chce oglądać co innego. Na obrzeżach miast, gdzie dodatkowo odbiera się kanały z drugiego satelity (na przykład Astry razem z Hotbirdem), montuje się konwerter Monoblock z dwoma niezależnymi wyjściami. Wszystkie te konwertery mają współczynnik szumów własnych w granicach 0,1–0,3 dB – im mniejsza liczba, tym mniej szumu dodaje urządzenie do odbieranego sygnału.

Z pozostałych elementów w bagażniku znajdują się: kabel koncentryczny 75 omów klasy A w powłoce odpornej na promieniowanie UV, wypełniony żelem zabezpieczającym przed wnikaniem wilgoci, złącza typu F, opaski zaciskowe, kołki rozporowe dopasowane do materiału ściany, taśma samowulkanizująca do uszczelnienia połączeń zewnętrznych oraz sam miernik sygnału. To ostatnie narzędzie różni profesjonalistę od przypadkowego montażysty – więcej o nim w dalszej części tekstu.

Liczby, które pokazuje miernik sygnału

Dekoder w salonie pokaże wam tylko dwa paski – siłę sygnału i jego jakość, oba wyrażone w procentach. To wartości orientacyjne, które niewiele mówią o faktycznym stanie transmisji. Profesjonalny instalator sięga po miernik z analizatorem widma, który wyświetla konkretne liczby, w tym trzy parametry decydujące o tym, czy obraz będzie się trzymał również w gorszą pogodę.

Pierwszy z nich to MER (z angielskiego Modulation Error Ratio), czyli stosunek użytecznej części sygnału do szumu. Dla telewizji satelitarnej nadawanej w standardzie DVB-S2 minimalna wartość, przy której obraz w ogóle się pojawia, to około 9–11 dB. Odbiór bez zakłóceń zaczyna się od 14–16 dB, a wszystko powyżej 17 dB oznacza już realny zapas, który pozwala przetrwać ulewę bez utraty kanału.

Drugi parametr to BER (Bit Error Rate), czyli liczba błędów w strumieniu danych. Po korekcji w dekoderze wartość ta powinna wynosić zero. Przed korekcją im mniejsza, tym lepiej – bezpiecznie jest zejść do poziomu 1E-05 albo niżej. Trzecia, bardzo praktyczna wielkość to Link Margin, czyli rezerwa mocy łącza. Jest to różnica między aktualnym sygnałem a progiem zaniku. Rezerwa dwóch decybeli oznacza, że każda gęstsza chmura potrafi wyciąć obraz; sześć decybeli daje pełny spokój nawet przy silnej burzy.

W praktyce dobry instalator pokaże wam na ekranie miernika liczby w takim formacie: MER 15,2 dB, BER przed korekcją 1E-06, BER po korekcji 0, Link Margin 5 dB. To konkretne wartości, które można zapisać i porównać z tym, co pokaże dekoder po kilku tygodniach użytkowania. Jeśli kupujecie używany dekoder albo przenosicie antenę w nowe miejsce, taki zapis pozwala szybko ocenić, czy jakość odbioru jest nadal dobra.

Kable i złącza – dlaczego małe rzeczy decydują

Większość usterek, z którymi borykają się użytkownicy, nie wynika z uszkodzenia samej anteny czy konwertera. Powodem jest najczęściej złącze – źle założone, niedokręcone albo zalane wodą. Warto więc zwrócić uwagę, jak instalator radzi sobie z kablami. Dobry serwis zdejmie izolację na odpowiednią długość, sprawdzi, czy oplot nie dotyka żyły środkowej, nakręci złącze do oporu i zabezpieczy je przed wilgocią taśmą samowulkanizującą – nie zwykłą izolacyjną, która po pierwszej zimie odpadnie.

Sam kabel też ma znaczenie. Tanie przewody z aluminium zamiast miedzi w rdzeniu potrafią zjeść kilkadziesiąt procent sygnału na każdych dziesięciu metrach. Kabel klasy A, z żyłą miedzianą o średnicy 1,13 mm i podwójnym ekranem (folia plus oplot), ma tłumienie rzędu 27–28 dB na sto metrów przy częstotliwości 2150 MHz, czyli na górnym końcu pasma satelitarnego. W typowym mieszkaniu, gdzie łączna długość kabla rzadko przekracza dwadzieścia metrów, różnica między dobrym a kiepskim przewodem jest niewielka. W domu z poddaszem użytkowym, gdzie trasa kabla musi obejść pół budynku, liczy się już każdy metr i każdy dodatkowy decibel.

  • Sprawdźcie, czy instalator używa kabla klasy A z rdzeniem miedzianym
  • Poproście o uszczelnienie złącza zewnętrznego taśmą samowulkanizującą, a nie zwykłą izolacyjną
  • Zwróćcie uwagę na przejście kabla przez ścianę – powinno być w dławnicy lub rurce ochronnej
  • Wymagajcie, by kabel był prowadzony bez ostrych zagięć, z promieniem gięcia co najmniej pięciokrotności jego średnicy
  • Poproście o oznakowanie kabla przy dekoderze, jeśli planujecie drugi telewizor w przyszłości

Kiedy wybrać salon, a kiedy instalatora

Salon operatora sprawdza się, gdy mieszkacie w bloku z gotową instalacją zbiorczą, czyli taką, w której antena na dachu jest już zamontowana, a do mieszkania wchodzi jeden kabel. Wystarczy wtedy wizyta w punkcie, wybór dekodera, podpisanie umowy i podłączenie przewodu do telewizora. Żadne wiercenie, żadna ekipa, żaden dojazd. W takim wariancie salon wygrywa wygodą i szybkością, bo wszystko załatwia się w ciągu jednej godziny.

Mobilny instalator jest natomiast niezastąpiony wszędzie tam, gdzie trzeba postawić antenę od zera. Dotyczy to domów jednorodzinnych, nowych mieszkań bez instalacji zbiorczej i sytuacji, w której sygnał w waszym miejscu zamieszkania bywa niestabilny – na przykład w niskim budynku przysłoniętym przez wyższy blok albo w mieszkaniu na parterze, gdzie rosnące z roku na rok drzewa zaczynają zasłaniać kierunek do satelity. W takim wypadku serwis może ocenić warunki odbioru na miejscu, dobrać właściwy rozmiar czaszy i miejsce montażu, a na koniec udokumentować liczbami, że sygnał jest naprawdę stabilny.

Na co jeszcze warto zwrócić uwagę

Przy wyborze czaszy pamiętajcie, że różnica między stalą ocynkowaną a aluminium to nie tylko waga, ale też odporność na odkształcenia przy silnym wietrze. Antena aluminiowa jest lżejsza, ale łatwiej ją skrzywić. Stalowa cięższa, ale trudniej nią poruszyć – co ma znaczenie przy wieloletniej eksploatacji na dachu. Uchwyt dopasowujcie do ściany: do betonu i cegły wystarczą kołki rozporowe 10 mm, do ściany z ociepleniem lepiej sprawdzą się kotwy chemiczne albo specjalne tuleje przelotowe, które przechodzą przez warstwę styropianu i mocują się do właściwego muru. Przy montażu na balkonie, zwłaszcza w wynajmowanym mieszkaniu, najwygodniejszy bywa uchwyt mocowany cybantami do balustrady, bez wiercenia w elewacji.

Jeśli korzystacie z pakietu Polsat Box lub Canal+, oba te serwisy odbieracie z pozycji Hotbird 13°E. Gdy chcecie dodatkowo oglądać kanały z Astry, na przykład TV Trwam albo stacje niemieckie, potrzebny jest konwerter Monoblock albo dwa osobne konwertery przełączane przełącznikiem DiSEqC. Wystarczy powiedzieć instalatorowi cyfra.tv ®, co chcecie odbierać, a serwis dobierze właściwy zestaw. Zapytajcie też, czy oferuje pogwarancyjny przegląd instalacji po roku albo dwóch – dokręcenie śrub, wymiana uszczelnienia i sprawdzenie złącza po zimie potrafi przedłużyć żywotność całego zestawu o kilka dobrych lat.

Leave a Reply

* Name:
* E-mail: (Not Published)
   Website: (Site url withhttp://)
* Comment:
Type Code

© 2024 ELINORA BIJOUX