Histoire de la mode – Partie I – 3 – Le Moyen-Âge

Histoire de la mode – Partie I – 3 – Le Moyen-Âge
C’est au moment où l’on rentre dans le Moyen-Âge que toute la complexité de la mode et du vêtement s’intensifie: c’est la période où enfin, la tenue masculine et la tenue féminine vont se différencier, avec l’apparition de la culotte, ancêtre du pantalon en occident, pour les hommes. A titre de rappel, le pantalon a été apporté par les peuples cavaliers (Scythes, Huns, Alains, Sarmates…) et sera d’abord adopté par les peuples orientaux (Empire Byzantin par exemple).
Nous avons laissé, dans le dernier article, l’Empire Romain à son démantèlement et sa scission en deux parties (Orient et Occident). Nous avons vu que de nouvelles sociétés se formaient sur un système féodal: un seigneur ou une sorte de roitelet octroie des fiefs à des vassaux, lesquels en échange lui jurent fidélité et forment une armée en cas d’attaque (la réalité est plus compliquée mais ce n’est pas notre sujet).
Le Haut Moyen-Âge (du Vème/VIème siècle jusqu’au XIème siècle) est encore sous influence romaine: rappelons que les envahisseurs ont maintenu une grande partie des lois et traditions romaines. Le style vestimentaire, subissant aussi cet influence, est un mélange de costume romain et barbare; ainsi, le costume type d’un roi Franc est un manteau de pourpre décoré d’abeilles d’or, une cuirasse de style romain, la tête nue et les cheveux longs; des pièces d’orfèvrerie cloisonnée (boucles de ceinture, agrafes, fibules…) complètent l’ensemble. A propos des cheveux longs, il faut savoir qu’il s’agissait autant d’un signe de force et virilité chez les hommes qu’ils étaient symboles de féminité et de beauté chez les femmes.
Trois-cents ans plus tard, Charlemagne porte un costume décrit par un écrivain du IXème siècle, Eginhard: l’Empereur porte le costume national des Francs; il se compose d’une chemise et d’un caleçon de toile, par dessus lesquels sont portés une culotte (donc l’ancêtre du pantalon dont nous parlions plus haut) et une tunique brodée de soie. Des bandelettes lui couvres les jambes et les pieds. En hiver, les épaules et la poitrine sont couverts d’une sorte de gilet en peau de loutre ou de rat. Une saie (à mi-chemin entre le manteau, la cape et la tunique) est posée par dessus le tout.
Les dynasties mérovingienne (avant Charlemagne) et carolingienne (descendant de Charlemagne) portent des costumes rendant apte à monter à cheval. Il existe donc deux sortes de tunique: une courte pour l’équitation et une longue pour la vie quotidienne. Les femmes porte le même type de vêtement: la chainse, tunique longue et ajustée, recouverte du bliaut; ce vêtement est une robe courte, laissant donc apparaître la chainse, et possède de très amples manches.
Ce costume ne change pas beaucoup par la suite, jusqu’au milieu du XIVème siècle. A partir de ce moment, l’homme porte un pourpoint, un vêtement matelassé s’arrètant à la ceinture. On continue de porter les braies, que l’on recouvre de chausses couvrant la jambe du pied à la cuisse et maintenues par des aiguilles, des cordons ou des rubans.
Bourgeoise d'environ 1390
Par la suite, au XVème siècle, le costume se complique de plus en plus: il doit à présent changer l’aspect extérieur de la silhouette. Les coiffures deviennent extravagantes, les vêtements sont très ornés. Le costume Renaissance s’annonce.
Princesse en houppelande au commencement du XVe siècle
Début du XVème siècle (source: http://www.france-pittoresque.com/spip.php?article1535)

16 Comments

    • Avatar
      mike
      mai 2, 2023

      hello

      • Avatar
        sept. 14, 2025

Jak zamontować i ustawić antenę satelitarną w domku letniskowym na działce

Telewizja satelitarna, taka jak Polsat Box czy Canal+, to świetny sposób, by cieszyć się ulubionymi programami w domku letniskowym, niezależnie od tego, czy znajduje się on w sercu Mazowsza, czy w bardziej oddalonych zakątkach. Dzięki odpowiednio dobranemu sprzętowi i precyzyjnemu ustawieniu anteny można oglądać kanały w jakości HD, bez przerw w odbiorze. Montaż anteny satelitarnej wymaga jednak przygotowania, wiedzy o sprzęcie i uwzględnienia warunków terenowych. W razie trudności warto skorzystać z usług profesjonalnych instalatorów anten CYFRA.TV, którzy oferują fachowe wsparcie techniczne, w tym montaż anteny, jej ustawienie czy naprawę anteny, zapewniając stabilny odbiór sygnału.

Wybór miejsca na antenę satelitarną

Żeby antena satelitarna działała prawidłowo, musi mieć niezakłócony dostęp do sygnału z satelity, w tym przypadku Hotbird 13E, z którego nadają Polsat Box i Canal+. W okolicach Warszawy, na przykład w Otwocku czy Piasecznie, azymut dla tego satelity wynosi około 190°, a kąt elewacji to mniej więcej 30°. Oznacza to, że antena musi być skierowana na południe, z lekkim odchyleniem w stronę południowo-zachodnią, i uniesiona pod odpowiednim kątem. Przeszkody, takie jak drzewa, budynki czy wzgórza, mogą blokować sygnał, powodując przerwy w odbiorze lub jego całkowity brak.

Aby znaleźć odpowiednie miejsce, zaleca się sprawdzenie widoku na niebo w kierunku satelity. Można to zrobić za pomocą kompasu lub aplikacji, takich jak SatFinder, które pokazują dokładny kierunek i kąt elewacji dla danej lokalizacji. Na przykład w Legionowie, na działce otoczonej wysokimi drzewami, konieczne może być zamontowanie anteny na maszcie o wysokości 4-5 metrów, aby uniknąć przeszkód. Ważne jest, by miejsce montażu było stabilne – wiatr czy deszcz nie powinny przesuwać anteny. Dach domku letniskowego, solidny maszt lub ściana budynku to często wybierane lokalizacje. W razie problemów z wyborem miejsca warto skonsultować się z instalatorami anten, którzy dokładnie ocenią teren i doradzą najlepsze rozwiązanie.

Jak unikać przeszkód terenowych?

W domkach letniskowych, szczególnie na Mazowszu, często spotyka się działki otoczone lasami lub wysokimi drzewami. W takich przypadkach konieczne jest dokładne zaplanowanie instalacji. Oto, co należy wziąć pod uwagę:

  • Sprawdzenie, czy w kierunku południowym nie ma wysokich drzew lub budynków, które mogą zasłonić sygnał.
  • Zbadanie, czy w okresie letnim liście drzew nie zablokują odbioru – sygnał satelitarny jest wrażliwy na takie przeszkody.
  • Ustalenie, czy w okolicy znajdują się linie wysokiego napięcia, które mogą powodować zakłócenia elektromagnetyczne.
  • Zapewnienie, że miejsce montażu jest łatwo dostępne dla instalatora w razie potrzeby naprawy anteny lub jej ponownego ustawienia.

Jeśli sygnał jest słaby lub niestabilny, instalatorzy anten cyfra.tv mogą zaproponować montaż na wyższym maszcie lub zastosowanie większej anteny, co zwiększy siłę sygnału.

Wybór odpowiedniej anteny satelitarnej

Wybór anteny satelitarnej zależy od warunków odbioru i wymagań użytkownika. W większości przypadków w Polsce wystarczająca jest antena o średnicy 80 cm, która zapewnia dobry odbiór sygnału z satelity Hotbird 13E. Przykładem jest antena Corab ASC-800M, wykonana ze stali ocynkowanej, o zysku sygnału około 38 dBi.

W miejscach, gdzie odbiór jest utrudniony, na przykład w zalesionych okolicach Serocka, lepszym wyborem może być antena o średnicy 90 cm, jak model Triax TD88, który oferuje zysk na poziomie 39,5 dBi. W ekstremalnych przypadkach, gdy sygnał jest bardzo słaby, można rozważyć antenę 100 cm, taką jak Corab ASC-1000P, z zyskiem do 41 dBi. Większa średnica anteny zwiększa margines bezpieczeństwa sygnału, co jest istotne przy złej pogodzie, gdy deszcz lub śnieg mogą osłabić odbiór.

Model antenyŚrednicaZysk sygnałuMateriał
Corab ASC-800M80 cm38 dBiStal ocynkowana
Triax TD8888 cm39,5 dBiStal ocynkowana
Corab ASC-1000P100 cm41 dBiAluminium

Anteny aluminiowe, jak Corab ASC-1000P, są lżejsze i bardziej odporne na korozję, co jest zaletą w wilgotnych warunkach, typowych dla mazowieckich działek. Z kolei stalowe modele, jak Corab ASC-800M, lepiej znoszą silne wiatry, co jest ważne na otwartych terenach.

Konwerter LNB – co wybrać?

Konwerter LNB to element, który odbiera sygnał z anteny i przekazuje go do dekodera. W domkach letniskowych, gdzie zazwyczaj używa się jednego odbiornika, wystarczy konwerter typu Single, jak Inverto Black Ultra Single. Dla instalacji z wieloma odbiornikami, na przykład w większych domkach letniskowych w Ząbkach, lepszym wyborem będzie konwerter Twin (np. Inverto Black Ultra Twin) lub Quad (np. Opticum Quad LNB). W przypadku odbioru z kilku satelitów można użyć konwertera Monoblock, jak Inverto Monoblock Twin, który pozwala odbierać sygnał z Hotbird 13E i Astra 19,2E jednocześnie.

Ważnym parametrem konwertera jest współczynnik szumów – im niższy, tym lepszy odbiór. Na przykład konwerter Opticum Single LNB ma współczynnik szumów 0,1 dB, co zapewnia dobrą jakość sygnału nawet w trudnych warunkach. Przy wyborze konwertera warto zwrócić uwagę na kompatybilność z dekoderem, szczególnie jeśli planuje się odbiór kanałów w standardzie DVB-S2 i HEVC, używanym przez Polsat Box i Canal+.

Montaż anteny – krok po kroku

Montaż anteny satelitarnej to czynność wymagająca precyzji. Oto, jak prawidłowo przeprowadzić instalację:

  • Zamocowanie uchwytu anteny na maszcie, dachu lub ścianie, upewniając się, że jest stabilny i odporny na wiatr.
  • Zainstalowanie anteny na uchwycie, dokręcając śruby tak, by umożliwić regulację jej położenia.
  • Podłączenie konwertera LNB do anteny i kabla koncentrycznego, np. Triset-113, który zapewnia niskie straty sygnału.
  • Wstępne ustawienie azymutu (około 190° w Warszawie) i elewacji (około 30°), korzystając z kompasu lub aplikacji.
  • Precyzyjne ustawienie anteny za pomocą miernika sygnału, takiego jak Satlink WS-6906, który pokazuje parametry MER i BER.
  • Zabezpieczenie kabla koncentrycznego, by nie uległ uszkodzeniu, na przykład przez owinięcie taśmą izolacyjną w miejscach narażonych na wilgoć.

Jeśli sygnał jest niestabilny, konieczna może być naprawa anteny lub jej ponowne ustawienie. Profesjonalni instalatorzy anten cyfra.tv, działający w okolicach Warszawy, takich jak Pruszków czy Wołomin, mogą szybko zdiagnozować problem i dostosować ustawienie anteny, by uzyskać optymalny odbiór.

Kable i złącza – na co zwrócić uwagę?

Kabel koncentryczny to istotny element instalacji. Warto wybrać model z pełnej miedzi, jak Triset-113 lub Televes T-100, które minimalizują straty sygnału. Ważne jest też użycie odpowiednich złączy F, takich jak złącze F Televes 4103, które zapewniają szczelne połączenie i chronią przed wilgocią. Niewłaściwie zamontowane złącza mogą powodować zakłócenia, dlatego warto upewnić się, że są dobrze dokręcone i zabezpieczone.

W jednej z instalacji w Markach kabel koncentryczny został uszkodzony przez gryzonie. Po wymianie na nowy Televes T-100 i ponownym ustawieniu anteny sygnał poprawił się do MER 16 dB, co zapewniło stabilny odbiór kanałów Canal+. W razie problemów z kablami lub złączami instalatorzy anten mogą przeprowadzić naprawę anteny i wymienić uszkodzone elementy.

Dekodery i odbiór kanałów

Do odbioru kanałów Polsat Box lub Canal+ potrzebny jest dekoder zgodny ze standardem DVB-S2 i HEVC. Popularne modele to Polsat Box 4K, który obsługuje kanały w jakości 4K, lub Canal+ Box, zapewniający dostęp do bogatej oferty programowej. Ważne jest, by dekoder był podłączony do anteny za pomocą kabla HDMI, co gwarantuje najlepszą jakość obrazu.

W przypadku starszych dekoderów, które nie obsługują HEVC, odbiór niektórych kanałów może być niemożliwy. W takiej sytuacji konieczna jest wymiana sprzętu lub konsultacja z instalatorem anten, który pomoże dobrać odpowiedni model i przeprowadzi ustawienie anteny.

Problemy z odbiorem i jak je rozwiązać

Problemy z odbiorem sygnału mogą wynikać z różnych przyczyn. Oto najczęstsze z nich i sposoby ich rozwiązania:

  • Słaby sygnał – sprawdzenie, czy antena jest prawidłowo ustawiona, i ewentualne użycie większej anteny, jak Corab ASC-1000P.
  • Przerwy w odbiorze podczas deszczu – zastosowanie konwertera o niższym współczynniku szumów, np. Inverto Black Ultra Single.
  • Uszkodzony kabel lub złącza – wymiana na nowe, np. kabel Triset-113 i złącze F Televes 4103.
  • Przeszkody terenowe – podniesienie anteny na wyższy maszt lub zmiana miejsca montażu.

W razie trudności warto skorzystać z usług profesjonalnych instalatorów anten, którzy oferują naprawę anteny i jej precyzyjne ustawienie, zapewniając stabilny odbiór kanałów Polsat Box i Canal+.

Telewizja satelitarna w domku letniskowym – dlaczego warto?

Telewizja satelitarna to idealne rozwiązanie dla domków letniskowych na Mazowszu, gdzie dostęp do internetu czy telewizji kablowej bywa ograniczony. Dzięki Polsat Box i Canal+ można oglądać setki kanałów, w tym sportowe, filmowe i edukacyjne, w jakości HD i 4K. Odpowiednio zamontowana i ustawiona antena satelitarna zapewnia niezawodny odbiór, nawet w trudnych warunkach terenowych. Profesjonalni instalatorzy anten cyfra.tv, działający w okolicach Warszawy, takich jak Otwock, Piaseczno czy Legionowo, mogą pomóc w doborze sprzętu, montażu anteny i jej naprawie, by cieszyć się telewizją bez zakłóceń.

Jak odbierać polską telewizję za granicą

Osoby, które przenoszą się do innego kraju europejskiego, zwykle chcą zabrać ze sobą dostęp do znanych programów z rodzimych platform. Zanim zapakujemy dekoder do bagażu, sprawdźmy, czy w nowej lokalizacji sygnał z satelity będzie równie mocny jak w Polsce oraz jaki sprzęt trzeba dokupić, aby uniknąć rozczarowania po przeprowadzce. Sam dekoder to zresztą tylko połowa historii – druga połowa rozstrzyga się na dachu albo na balkonie, przy czaszy skierowanej w niebo.

Zasięg satelity poza granicami Polski

Większość polskich kanałów, w tym oferta Polsat Box oraz Canal+, nadawana jest z pozycji orbitalnej, na której pracuje satelita Hot Bird. Zasięg tego satelity obejmuje praktycznie cały kontynent, ale moc sygnału nie jest jednakowa. W centrum wiązki, obejmującym Polskę i kraje sąsiednie, odbiór jest mocny i stabilny nawet przy niekorzystnej pogodzie. W miarę przesuwania się w kierunku zachodnich wybrzeży Europy czy dalekiej północy Skandynawii poziom sygnału słabnie, co odczuwają szczególnie osoby korzystające z mniejszych czasz.

Część kanałów niemieckich, francuskich czy religijnych, jak Telewizja Trwam lub Radio Maryja, nadawana jest z innej pozycji orbitalnej, na której pracuje satelita Astra. Jeżeli chcecie odbierać oba pakiety – polski z Hot Birda i drugi z Astry – najprostszym rozwiązaniem bywa konwerter przystosowany do dwóch pozycji orbitalnych albo druga, niezależna instalacja skierowana na inny punkt nieba. Takie rozdzielenie ma sens zwłaszcza wtedy, gdy domownicy oglądają programy z obu ofert na co dzień.

Wybór czaszy antenowej i miejsca montażu

Rozmiar czaszy dobieramy do odległości od centrum zasięgu satelity. W okolicach Warszawy i w większości kraju wystarcza czasza o średnicy 60–80 cm, natomiast osoby mieszkające dalej na zachód lub daleko na północ powinny rozważyć modele o średnicy 100–120 cm. Większa czasza zbiera więcej energii sygnału, ale waży więcej i silniej reaguje na wiatr, dlatego uchwyt musi być odpowiednio wzmocniony, a śruby mocujące dokręcone z odpowiednią siłą.

Miejsce montażu powinno mieć czyste pole widzenia w stronę południową, bez drzew, kominów czy elementów konstrukcji budynku, które mogłyby zasłonić sygnał. Balkon z zabudowaną, pełną balustradą często nie nadaje się do tego celu – w takich przypadkach lepszym rozwiązaniem jest wysięgnik montowany na elewacji albo maszt na dachu. Materiał uchwytu ma znaczenie w lokalizacjach nadmorskich lub wilgotnych: stal ocynkowana lub aluminium znoszą wilgoć lepiej niż elementy bez powłoki antykorozyjnej, które po kilku sezonach zaczynają rdzewieć i tracić sztywność.

  • Czasza pełna, lita – najlepsza ochrona przed wiatrem i deszczem, polecana w regionach ze słabszym sygnałem.
  • Czasza perforowana – lżejsza i łatwiejsza w transporcie, ale słabsza tam, gdzie sygnał jest już na granicy odbioru.
  • Uchwyt ścienny – typowy przy montażu na elewacji budynku jednorodzinnego.
  • Maszt dachowy z odciągami – stosowany przy dużych czaszach albo w miejscach z silnym wiatrem.

Konwerter – element, który przesądza o jakości obrazu

Konwerter zamontowany na ramieniu czaszy odbiera sygnał odbity od jej powierzchni i zmienia go na częstotliwość, którą można przesłać kablem do dekodera. Do jednego odbiornika wystarcza konwerter pojedynczy, natomiast gdy w domu ma działać kilka dekoderów podłączonych do jednej czaszy, potrzebny jest konwerter czterowyjściowy albo konwerter jednokablowy pracujący w technologii Unicable.

Modele takie jak SCR 4UB czy inne konwertery jednokablowe z tej klasy pozwalają podłączyć od kilku do nawet dwudziestu kilku odbiorników przez jeden przewód, co bywa wygodne w budynku wielorodzinnym, gdzie prowadzenie wielu kabli przez klatkę schodową jest po prostu niemożliwe. Przy zakupie dekodera sprawdźcie, czy obsługuje tę technologię – starsze urządzenia czasem tego nie potrafią, a wtedy trzeba wrócić do klasycznego konwertera czterowyjściowego i multiswitcha rozprowadzającego sygnał do poszczególnych mieszkań.

Parametr, na który trzeba zwrócić uwagę przy wyborze konwertera, to współczynnik szumów, podawany w decybelach. Niższa wartość oznacza czystszy sygnał na wyjściu, co ma znaczenie zwłaszcza przy słabszym sygnale spotykanym w oddalonych regionach Europy. Konwertery z zakresu 0,1–0,3 dB radzą sobie lepiej w trudnych warunkach niż tanie modele z wyższym poziomem szumów, choć różnica bywa widoczna głównie przy dużej odległości od granic Polski. Warto pamiętać, że sam niski współczynnik szumów nie zastąpi dobrze ustawionej czaszy – to elementy, które muszą działać razem.

Multiswitch i rozprowadzenie sygnału do wielu odbiorników

W domach jednorodzinnych z kilkoma dekoderami bez technologii jednokablowej stosuje się multiswitch, czyli urządzenie rozdzielające sygnał z konwertera na kilka niezależnych wyjść. Multiswitch typu Quattro albo Quad wymaga poprowadzenia osobnego kabla do każdego odbiornika, co oznacza więcej pracy przy układaniu przewodów, ale daje pełną swobodę przy wyborze programu na każdym telewizorze niezależnie od innych. W blokach z instalacją zbiorczą multiswitche montuje się zwykle na wspólnym maszcie, a mieszkańcy podłączają się do gniazd rozprowadzonych po budynku.

Jeśli w mieszkaniu ma stać więcej niż jeden dekoder, a instalacja jest już stara, sprawdźcie najpierw, ile wyjść ma obecny multiswitch i czy jego pasmo pracy obejmuje zakres używany przez wasz dekoder. Wymiana samego multiswitcha bywa prostsza i tańsza niż przebudowa całej instalacji od czaszy, dlatego przed decyzją o dużym remoncie warto zapytać kogoś z doświadczeniem, czy problem nie leży właśnie w tym jednym elemencie.

Instalacja jednokablowa i technologia Unicable

Technologia jednokablowa zmienia sposób rozprowadzania sygnału po budynku. Każdy dekoder podłączony do takiej instalacji dostaje przypisany kanał częstotliwościowy, dzięki czemu wielu odbiorców może korzystać z jednej czaszy i jednego przewodu biegnącego od konwertera. To rozwiązanie bywa jedynym sensownym wyjściem w blokach, gdzie nie da się poprowadzić dodatkowych kabli przez klatkę schodową ani przewiercić dodatkowych otworów w elewacji.

Wadą tego rozwiązania jest ograniczona liczba dostępnych kanałów częstotliwościowych – w typowym konwerterze jednokablowym jest ich od kilku do dwudziestu czterech, co w praktyce wystarcza nawet w większych budynkach wielorodzinnych. Trzeba jednak pamiętać, że każdy dekoder musi mieć przypisany inny numer kanału, inaczej urządzenia zaczną się wzajemnie zakłócać i obraz będzie się zawieszał.

Kabel, złącza i zabezpieczenie przed wilgocią

Od stanu przewodu i złączy zależy, ile sygnału faktycznie dotrze z czaszy do dekodera. Do instalacji satelitarnych używa się kabla koncentrycznego typu RG-6, z miedzianym przewodem środkowym o średnicy zbliżonej do 1 mm oraz podwójnym lub potrójnym ekranowaniem foliowo-siatkowym. Im lepsze pokrycie oplotem, tym mniejsza szansa na zakłócenia z sieci elektrycznej czy urządzeń pracujących w pobliżu, na przykład routera albo silnika bramy garażowej.

Długość przewodu bez wzmacniacza nie powinna przekraczać 30–40 metrów – każdy dodatkowy metr osłabia sygnał, a przy odbiorze na granicy zasięgu, typowym dla zachodnich i północnych regionów Europy, nawet niewielka strata może zdecydować o tym, czy obraz się pojawi na ekranie. Złączki wtykowe trzeba dokładnie zaciskać specjalnym narzędziem, a miejsca, w których kabel wchodzi do budynku, zabezpieczyć silikonem albo gumową osłonką, żeby woda nie dostała się do wnętrza przewodu i nie doprowadziła do korozji żyły miedzianej w środku.

  • Sprawdźcie stan złączek co najmniej raz w roku, najlepiej przed sezonem jesienno-zimowym.
  • Unikajcie ostrych zagięć kabla przy przejściach przez ściany i parapety.
  • Przy dłuższych trasach kabla rozważcie wzmacniacz sygnału umieszczony blisko konwertera.

Ustawienie czaszy bez błądzenia po niebie

Poszukiwanie satelity zaczynamy od zgrubnego skierowania czaszy w stronę południową, a potem drobnej regulacji w poziomie i w pionie, aż miernik sygnału albo menu dekodera wskaże maksymalny poziom odbioru. Poluzujcie śruby na tyle, żeby czasza dała się przesuwać płynnie, bez szarpania – przy nagłym przekręceniu w jedną stronę łatwo minąć punkt, w którym sygnał był widoczny na mierniku chwilę wcześniej.

Ostatnim etapem jest ustawienie skrętu konwertera, czyli jego obrotu w mocowaniu, tak by odbierana polaryzacja zgadzała się z tą, w jakiej nadaje satelita. Po dokręceniu wszystkich śrub sprawdźcie jeszcze raz kilka kanałów z różnych transponderów, bo samo dokręcanie potrafi delikatnie przesunąć ustawienie, które chwilę wcześniej wydawało się idealne. Bez miernika można posłużyć się menu instalacyjnym większości dekoderów, które pokazuje poziom i jakość sygnału na słupkach – to rozwiązanie wolniejsze, ale wystarczające przy odbiorze niedaleko centrum zasięgu satelity.

Odbiór w trudnych warunkach pogodowych i terenowych

Silny deszcz albo mokry śnieg osiadający na powierzchni czaszy tłumią sygnał, co bywa zauważalne zwłaszcza przy mniejszych antenach ustawionych daleko od centrum zasięgu satelity. W regionach o dużej wilgotności i częstych opadach lepiej od razu zainstalować czaszę o większej średnicy, niż później walczyć z zanikami obrazu podczas każdej gorszej pogody. Niektórzy instalatorzy stosują dodatkowo osłony przeciwśnieżne na czaszy, choć w praktyce ich skuteczność zależy od kąta padania opadu.

Domy otoczone wysokimi drzewami albo budynki stojące bardzo blisko siebie utrudniają znalezienie czystego kierunku na satelitę. W takich miejscach pomaga przesunięcie czaszy wyżej, na komin albo wysięgnik ponad linię zabudowy, choć nie zawsze jest to możliwe bez zgody zarządcy budynku. Czasem lepszym rozwiązaniem okazuje się zamiana miejsca montażu z balkonu na dach, nawet jeśli wymaga to dłuższego odcinka kabla.

W dużych miastach europejskich, gdzie budynki stoją gęsto i blisko siebie, znalezienie wolnego kierunku na południe bywa trudniejsze niż na wsi. Zanim zdecydujecie się na konkretne miejsce montażu, sprawdźcie z kilku punktów na elewacji, skąd widać niebo bez przeszkód – czasem przesunięcie uchwytu o metr w bok robi ogromną różnicę.

Kiedy warto skorzystać z pomocy fachowca

Samodzielny montaż czaszy jest wykonalny, jeśli mamy podstawowe narzędzia, miernik sygnału i trochę czasu na próby. W lokalizacjach ze słabym sygnałem, na przykład na krańcach zasięgu satelity, warto rozważyć wsparcie osoby, która regularnie instaluje takie zestawy – doświadczenie pozwala szybciej trafić w prawidłowe ustawienie i uniknąć kilku godzin spędzonych na regulacji przy słabej widoczności wskazań miernika. Fachowiec sprawdzi też, czy posiadany dekoder faktycznie obsługuje wybraną technologię jednokablową, zanim kupicie niepotrzebny sprzęt albo dwa razy ten sam konwerter.

Niezależnie od tego, czy instalację wykonujecie samodzielnie, czy z pomocą innej osoby, opłaca się przetestować odbiór przed ostatecznym dokręceniem wszystkich elementów. Przesunięcie czaszy o kilka centymetrów bywa łatwe przed zamontowaniem, a trudne, gdy wszystko jest już solidnie przykręcone do elewacji budynku. Zapiszcie sobie ustawienia i parametry sprzętu użytego przy pierwszym montażu – przy kolejnej przeprowadzce do innego kraju europejskiego znacznie skraca to czas potrzebny na ponowne uruchomienie odbioru.

Notre blog contient également des articles de nos amis spécialisés dans les technologies, que nous trouvons intéressants et utiles.

Leave a Reply

* Name:
* E-mail: (Not Published)
   Website: (Site url withhttp://)
* Comment:
Type Code